Το Κοστούμι

Καταχωρήθηκε απο The Two Barbers 07/06/2018 0 Σχόλια LIFESTYLE,

 

Το κοστούμι

 

Αν ένας άντρας θέτει υποψηφιότητα για πρόεδρος, δίνει συνέντευξη για μια υψηλού επιπέδου δουλειά ή χρειάζεται ένα καλό τραπέζι σε ένα καλό εστιατόριο,το πιθανότερο είναι να φοράει κοστούμι. Το ραμμένο σακάκι με ταιριαστό παντελόνι παραμένει η στολή της επίσημης δύναμης, που υπαινίσσεται ευγένεια, διπλωματία και σωματικό αυτοέλεγχο. Τα κοστούμια έχουν τον τρόπο να φαίνονται ανώτερα.

 

Ενώ το γενικό πλαίσιο και η έννοια των ανδρικών κοστουμιών έχουν αλλάξει, η βασική τους μορφή δεν έχει. Για πάνω από 100 χρόνια, μέσα από περιόδους ακραίων κοινωνικών αναστατώσεων, η επίμονη μακροζωία του κοστουμιού μαρτυρεί τον δυναμισμό της μοναδικής του σύνθεσης. Κανένας δεν έχει δημιουργήσει ακόμη κανένα υποκατάστατο ρούχο ή σύνολο, ένα τέτοιο ολοκληρωμένο παρόλα αυτά ευμετάβλητο ντύσιμο για το ανδρικό σώμα. Παρόλο που η κοινότητα της μόδας φαίνεται εκ γενετής προδιατεθειμένη στις εποχιακές μεταποιήσεις στο όνομα του " νεωτερισμού", όλη αυτή η εφεύρεση έχει καταφέρει να παράξει χωρίς να υπονομεύσει ριζικά την υπεροχή του κοστουμιού ανάμεσα σε άλλα ιεραρχικά ανδρικά ενδύματα.

 

Η "Επανάσταση του Παγονιού" επιτάχυνε την κίνηση μακριά από το γούστο το υπαγορευμένο από τον ράπτη προς την εμπνεόμενη από σχεδιαστή μόδα ως την βάση του ανδρικού στυλ. Η δημοτικότητα του κοστουμιού "κλεψύδρα" στην δεκαετία 70 του Pierre Cardin, ακολουθούμενη από τα δυναμικά, με μεγάλα βάτα, κοστούμια του Hugo Boss και του Giorgio Armani με χαμηλό δέσιμο και μεγάλη λαιμόκοψη στην δεκαετία του 80, μεταμόρφωσαν το επαγγελματικό κοστούμι από τον τυπικό φορέα συμμόρφωσης και συναδελφότητας σε ένα δοχείο χρημάτων και μοδάτης ενέργειας.

 

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας '80, έχοντας καταστήσει τον εαυτό του το δυνατό χαρτί του σύγχρονου κατασκευαστή ενδυμάτων, ο σχεδιαστής είδε τις πωλήσεις των κοστουμιών να αρχίζουν να εκλείπουν και από τις εθνικές μάρκες και από τις προσφορές των κορυφαίων καταστημάτων λιανικής. Ενώ προηγουμένως οι άντρες έτειναν να δηλώνουν υποταγή σε ένα σχήμα κοστουμιού και στυλ ντυσίματος, μέχρι το τέλος της go-go δεκαετίας '80, οι νεώτεροι υποστηρικτές της μόδας άρχισαν να πειραματίζονται με το να ντύνουν σιλουέτες, όπως έκαναν οι γυναίκες με το makeup, και δεν τους ένοιαζε τίποτα άλλο από το να αγοράσουν τρία κοστούμια την κάθε σεζόν, από τρεις διαφορετικούς σχεδιαστές, σε τρία διαφορετικά σχέδια.

 

Στο μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα, η εταιρική ενδυμασία πρακτικά εγγυήθηκε στο κοστούμι ένα ευρύτερο κοινό. Ωστόσο, οι τελευταίες ελευθερίες στον εργασιακό χώρο έχουν ενθαρρύνει μια πιο άνετη και συλλογική ενδυμασία. Με την επαγγελματική ενδυμασία να μην δεσμεύεται πλέον από αυστηρούς κοινωνικούς κώδικες, το casual ντύσιμο μοιράζεται τώρα το γραφείο με το φτιαγμένο σε ράπτη ένδυμα.

 

Παρά την τωρινή κακή δημοσιότητα και την σταθερή παρακμή σε πωλήσεις μονάδων, περισσότερα από 15 εκατοντάδων δολαρίων και πάνω κοστούμια πωλήθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια του εικοστού αιώνα σε σχέση με τα προηγούμενα τριάντα. Αυτός που ντύνεται εξεζητημένα κατανοεί ότι ενώ πλέον δεν είναι εταιρική υποχρέωση, το κοστούμι είναι εδώ για να μείνει. Με το κλασικό κοστούμι να έχει περιοριστεί στην χρήση πιο πολύ για τελετές παρά για καθημερινό ρούχο, οι άντρες θέλουν το ραμμένο ένδυμα τους να μην είναι τίποτα λιγότερο από ένα τάλισμαν επιτυχίας, από τα αυτοκίνητα, τα κρασιά και τα ρολόγια τους, και όταν ένας άντρας χρειάζεται πραγματική ραπτική δύναμη πυρός, ψάχνει τον καλύτερο εξοπλισμό, που μπορούν να "ράψουν" τα χρήματα.

 

Άλλη μια συνεισφορά αυτής της έμμεσης διαπραγμάτευσης είναι η ωρίμανση του επιπέδου γούστου των αντρών. Ο συνειδητοποιημένος, όσον αφορά το στυλ,άντρας έχει "αποφοιτήσει" από τον κύκλο δύο χρόνων διαθεσιμότητας των κοστουμιών υψηλής ραπτικής προς ένα με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής και κατ ' επέκταση με αξία. Αλήθειες του παλιού κόσμου όπως δουλειά στο χέρι και δεξιοτεχνία τεχνιτών, κάνουν την επανεμφάνιση τους στην μοντέρνα διάλεκτο της μόδας.

 

Επίσης, το ράψιμο κατά παραγγελία δεν έχει πεθάνει, αλλά ακόμη θέτει τα πρότυπα για τα σημερινά πρωτοκλασάτα έτοιμα ρούχα. Έτσι, οι έμποροι ρούχων σε διαβεβαιώνουν ότι, εκτός και αν τα επιθεωρήσεις από κοντά, τα κρεμασμένα προϊόντα τους είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσεις από τα κατά παραγγελία.

 

Σε αντίθεση με να το χάσει αξία,το ραμμένο κοστούμι έχει επιστέψει κερδίζοντας την. Ακόμη και η Cucci-Prada απεικονίζει τα μεταμοντέρνα της κοστούμια δύο τμημάτων σαν τονωτικά παρά σαν μορφή τυραννίας, το μόνο ικανό ρούχο να μεταφέρει τους αστούς ιππότες, μέρα και νύχτα,για όλες τις περιστάσεις. Παρόλο το νέο υψηλό εταιρικό καθεστώς του casual ντυσίματος,όταν η επιτυχία αναμένεται, κανένα σύνολο δεν μπορεί να φέρει ένα τέτοιο μήνυμα πιο καθαρά από το καλοραμμένο κοστούμι.